Parent Trap - குட்டி பத்மினி - Lindsay Logan

குழந்தையும் தெய்வமும் (1965) என்றாலே நினைவுக்கு வருவது குட்டி பத்மினியின் ரெட்டை வேட நடிப்பு. வாய் கிழிய படம் முழுவதும் எல்லாரும் பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள் - நாடகத்திலிருந்து வெள்ளித் திரைக்கு இடம் பெயர்ந்த ஆரம்ப காலங்களில் படங்களனைத்திலும் வசனமும் பாடல்களுமே பிரதானமாக இருந்ததில் ஆச்சரியமில்லை - ஆனாலும் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. பல பாடல்கள் இனிமையாக இருக்கும் - என்ன வேகம் நில்லு பாமா, அன்புள்ள மான்விழியே ஆசையில் ஓர் கடிதம், நான் நன்றி சொல்வேன் உங்கள் கண்களுக்கு, கோழி ஒரு கூட்டிலே சேவல் ஒரு கூட்டிலே கோழிக் குஞ்சு ரெண்டுமிப்போ அன்பில்லாத காட்டிலே (த்சோ த்சோ) என்று நல்ல பாடல்கள்.

அப்பாவாக ஜேம்ஸ் பேண்ட் (ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டேக் இல்லை) ஜெய்ஷங்கரும், அம்மாவாக ஜமுனா (எனக்கு மிகவும் பிடித்த பெண் பெயர்களில் ஒன்று!)வும் நடித்திருப்பார்கள். இரட்டைக் குழந்தைகள் வேடத்தில் குட்டி பத்மினி அட்டகாசமான நடிப்பைக் கொடுத்து தாய்மார்கள் மனங்களைக் கொள்ளை கொண்டிருந்தார். குழந்தைகளில் ஒன்று அப்பாவிடமும் இன்னொன்று அம்மாவிடமும் - தனக்கொரு சகோதரி இருக்கிறாள் என்று அறியாமல் - தனித்தனியாக வளர்ந்து பின்பு பள்ளிச் சுற்றுலா ஒன்றில் எதேச்சையாக சந்தித்துக்கொள்கிறார்கள். அம்மா யாரென்றே தெரியாத அப்பாக் குழந்தையும், அப்பாவைப் பார்த்திராத அம்மாக் குழந்தையும் அவர்களுக்கு உதித்த யோசனைப்படி இடம்மாறி வீடு திரும்புகிறார்கள். அவர்களை அடையாளம் கண்டுபிடிக்காமல் பெற்றோரிருக்க, பெற்றோருக்கிடையே இருக்கும் ஊடல்களையும் பூசல்களையும் களைந்து இருவரும் ஒன்று சேர குழந்தைகள் எப்படி உதவுகிறார்கள் என்று எல்லாரையும் சுற்றிப் பின்னப்பட்ட அழுத்தமான திரைக்கதையுடன் குழந்தையும் தெய்வமும் படம் வெளிவந்த பெருவெற்றி பெற்றது.

ஏவிஎம்மினால் தயாரிக்கப்பட்ட இப்படத்தின் மூலம் 1961-இல் David Swift இயக்கி Hayley Millis இரு வேடங்களில் நடித்து வெளிவந்து ஆங்கிலத்தில் சக்கை போடு போட்ட Parent Trap என்ற படம்!



இந்தப் பழையை ஒயினைப் புதிய பாட்டிலில் ஊற்றி மறுபடியும் அமெரிக்கர்களின் தற்போதைய கனவுக்கன்னிகளில் ஒருவரான லிண்ட்ஸே லோஹன் பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு சிறுமியாக இருந்தபோது (1998) Parent Trap என்ற அதே தலைப்பில் - தமிழில் மட்டும்தான் பில்லா, பொல்லாதவன் என்று மறுபடியும் வரலாமா? - அப்போதைய தொழில் நுட்பங்களைக் கொண்டு அசத்தலாகப் படம் எடுத்து வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள. இந்தப் புதிய குழந்தையும் தெய்வமும் உலகம் முழுவதுமாக கிட்டத்தட்ட 100 மில்லியன் டாலர்களை வசூலித்துக் குவித்திருக்கிறது. இதில் அப்பாவாக நடித்திருப்பவர் The Day After Tomorrow-விலும் அப்பாவாக நடித்துப் புகழ் பெற்ற Dennis Quad. அம்மாவாக Natasha Richardson. இயக்கியவர் Nancy Meyers.

இப்போது கழுதையாகத் திரியும் Lindsay Lohan பதினொரு வயதுச் சிறுமியாக இப்படத்தில் நடித்து சக்கை போடு போட்டிருப்பார். அபாரமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருப்பார். இரட்டையரில் ஒருவர் லண்டனில் புகழ் பெற்ற டிஸைனர் பெண்ணிடமும் வளர்வார்கள. Vineyard வைத்திருக்கும் அப்பா இருப்பதோ அமெரிக்க மேற்குக் கடற்கரையின் Napa Valley-யில். கோடையில் பெரும்பாலான அமெரிக்கப் பள்ளிகள் நடத்தும் Summer Camp-இல் இரண்டு சகோதரிகளும் சந்தித்துச் செய்யும் அமர்க்களங்கள் மிகவும் ரசிக்க வைப்பவை. பிறகு இருவரும் இடம்மாறிக் கொள்ள அமெரிக்காவில் அப்பாவிடம் வளரும் சிறுமி விமானமேறி லண்டன் அம்மாவைப் பார்க்கப் போகிறாள். லிண்ட்ஸேயின் நடிப்பு என்னை மிகவும் ஆச்சரியப்படுத்தியது. அம்மாவை முதன்முறையாகச் சந்திக்கும்போது ஆனந்தக் கண்ணீர் விட்டுக்கொண்டு வெளிப்படுத்தும் முகபாவமென்ன, அப்பாவைச் சந்திக்கும் (இன்னொரு வேடத்தில்) வார்த்தைக்கு வார்த்தை 'அப்பா' என்று அழைத்து ஆனந்தப்படுவதென்ன? அப்பா தனது பெண் நண்பியைத் திருமணம் செய்யும் யோசனையை வெளிப்படுத்தியதும் கோபத்தில் பிரெஞ்ச் மொழியில் கத்துவதென்ன? பணத்திற்காக அப்பாவிடம் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் அந்தப் பெண் நண்பியைப் படாத பாடு படுத்தித் துரத்துவதென்ன? அப்பாவையும் அம்மாவையும் சந்திக்க வைத்து - இரவு உணவுச் சந்திப்பை அவர்கள் முதன்முதலில் அதே சொகுசுப் படகில் சந்திக்க வைப்பார்கள் - அருமையான வசனங்கள்- துணை நடிகர்களாக வரும் அப்பா வீட்டில் சமையல்கலைஞராக இருக்கும் Lisa Ann Walter - சிறுமி அம்மாவிடம் வளர்ந்த இன்னொரு குழந்தை என்ற தெரிந்ததும் ஒரு நடிப்பை வெளிப்படுத்துவாரே, சான்ஸே இல்லை! - அம்மாவின் சமையல்காரராக இருக்கும் Simon Kunz இருவரும் அட்டகாசமாக நடித்திருப்பார்கள். அப்பாவின் தற்காலிகக் காதலியாக வரும் Elaine Hendrix-ம் கலக்கியிருப்பார்.

கலகலப்பூட்டும் காட்சிகளுக்குப் படத்தில் பஞ்சமே இல்லை. இரட்டை வேடம் என்றாலே சுமாரான காட்சியமைப்புகளில் கிராபிக்ஸ் அது இது என்று தட்டையான படங்களையே பார்த்துப் பழகிய நமக்கு இப்படத்தில் நல்ல ஒளியில் எடுக்கப்பட்டிருக்கும் பெரும்பாலான காட்சிகளில் லிண்ட்ஸே இரட்டை வேடத்தில் வரும் காட்சிகள் அருமையாக எடுக்கப்பட்டிருக்கும்.

நம்மூரில் குழந்தைகளோடு பார்க்கும் வகையில் படங்கள் வருவது அபூர்வம். இம்மாதிரிப் படங்களை - மொழி புரியாவிட்டாலும் - குழந்தைகளோடு பார்த்து மகிழலாம்.

++++++

மன்னியுங்கள் ஸ்டெல்லா ப்ரூஸ்

தமிழில் வாசித்த எல்லா எழுத்தாளர்களின் பெயர்களையும்விட என்னை அதிகம் கவர்ந்த பெயர் ஸ்டெல்லா ப்ரூஸ். படித்தவற்றில் சட்டென நினைவுக்கு வருவது அது ஒரு நிலாக்காலம். எந்த வித கவர்ச்சிப் பூச்சுமன்றி எளிமையான நடையில் நீரோட்டமாக எழுதியவர்.

அவர் ஒரு பெண் எழுத்தாளர் என்றே நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். அவர் ஒரு ஆண் என்பதையோ அவரது இயற்பெயர் ராம்மோகன் என்பதையோ அவர் மறைந்த நாள் வரை அறிந்திராத என் அறியாமையை எண்ணி வெட்கமாக இருக்கிறது.

மரணம் தந்த வருத்தத்தை விட அதை அவர் தேடிக்கொண்ட வழிமுறையை அறிந்து ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியின் தாக்கம்தான் மிகமிக அதிகமாக இருந்தது.

சுஜாதா இயற்கையாக மரணமடைந்தார். வாழ்வில் பொருளாதார ரீதியாக எந்தச் சவால்களையும் சந்திக்காது பிரபலமானவராகவே மறைந்தார். அவரது மறைவு ஏற்படுத்தியது துக்கம்.

ஆனால் ஸ்டெல்லா ப்ரூஸ் மரணமடைந்தது பலத்த அதிர்ச்சியைத்தான் ஏற்படுத்தியது. கைவிடப்பட்ட முதியோர்களைப் பற்றிய செய்திகளை அடிக்கடி படிக்க நேரும்போதெல்லாம் மிகவும் வலிக்கும். இருப்பதிலேயே கொடுமையானது முதுமையில் வறுமை - ஸ்டெல்லா அவர்கள் மனைவியின் பிரிவினால் ஏற்பட்ட தனிமையைத் தாங்காமலும், வறுமையினை எதிர்கொள்ள முடியாமலும் தற்கொலை என்ற அதீத முடிவைத் தேடிக்கொண்டது அறிந்து - குற்றமிழைத்தது போல உணர்ந்தேன். பிரபலமானவர்களுக்கு ஒன்று என்றால் ஓடிவர ஆயிரம் பேர் இருக்க ஏழை சொல் அம்பலம் ஏறாது என்று மறுபடியும் மறுபடியும் நிரூபிக்கப்படுகிறதே என்று வேதனையாக இருந்தது.

அவர் இம்மாதிரி ஒரு துன்பமான நிலையில் இருந்தார் என்பதைக்கூட தமிழ் எழுத்துலகம் அறிந்திராதிருந்தது (அல்லது நான் அறிந்திராமலிருந்தது) பெரிய அவமானம். கேவலம்.

எப்படி யார் கண்ணிலும் படாமல் போய் விட்டார் என்ற கேள்வியே தொக்கி நிற்கிறது. காலம் மறக்கச் செய்துவிடுகிறதோ? வெளிநாட்டுக்கு வேலை விஷயமாகக் கிளம்ப நேரும்போது பெற்றோரைப் பிரி்ந்து செல்லும் அந்தச் சூழ்நிலையில் தனியாகச் சமாளிப்பார்களா? ஏதாவது உடல்நிலை சரியில்லையென்றால்கூட சட்டென ஓடி வரமுடியாதே என்று பல்வேறு எண்ணச்சிக்கல்களில் உழன்றுகொண்டே கிளம்பி வந்து சில காலம் கழித்து வாரயிறுதித் தொலைபேசி அழைப்புகளிலும், முக்கிய நாட்களின் தொலைபேசி அழைப்புகளிலும், flicker-இல் புகைப்படங்களையிட்டு நண்பனுக்கு அனுப்பி பெற்றோரிடம் காட்டச் சொல்வதிலும் - ஆரம்ப நாட்களின் வலிகளை மறந்து - மரத்து - ஒரு விதமாக வாழ்க்கையை வெளிநாட்டில் ஓட்டுவதில் - வாழ்க்கையின் முக்கியத்துவங்களும், கவலைகளும் மாறிவிட்டதைப் போல - ஸ்டெல்லா ப்ரூஸ் போன்ற எத்தனையோ எழுத்தாளர்களை ரசித்துப் படித்த காலங்கள் தேய்ந்து நினைவிலிருந்தே கிட்டத்தட்ட மறைந்து போய்விட்ட வேளையில்தான், அவர்களது மறைவின் மூலம் எத்தகைய அவல நிலையில் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள் என்ற உண்மை உறைத்துச் செவிட்டிலடிக்கிறது. இன்னும் எத்தனை கலைஞர்களும், படைப்பாளிகளும் இப்படி அவலநிலையில் கவனிப்பாரற்று மூலையில் இருளில் போடப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.

முன்பே அவரை நினைவு கூர்ந்திருந்தால் அவரது தனிமையைத் தீர்க்காவிட்டாலும், வறுமையையாவது போக்கியிருக்கலாமே என்று இப்போது தோன்றுகிறது. வாசகர்களின் தொடர்புமற்று எழுத்தாளன் இப்படி ஐயோவென முடிவைத் தேடிக்கொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுவது என்னைப் போன்ற வாசகர்களின் குற்றமாகத்தான் பார்க்க முடிகிறது. நான் ஏதாவது செய்திருக்க வேண்டும் - செய்யவில்லை.

உங்கள் மரணத்திற்கு ஏதோவொரு வகையில் நானும் உடந்தை. வருத்தத்துடன் குற்றவுணர்ச்சியும் தொக்கி நிற்கிறது.

மன்னியுங்கள் ஸ்டெல்லா ப்ரூஸ் அவர்களே!

++++